Antelope Canyon Navajo Park

Thursday, Feb 22nd

Przewodnik | Wybierz Stan | Arizona | Parki Arizony | Antelope Canyon

Antelope Canyon Navajo Park


Poskręcane w fantastyczne kształty ściany z piaskowca w najbardziej fantazyjnych kolorach, zna chyba każdy. Sfotografowany we wszystkich możliwych warunkach i o każdej porze, kanion ma za każdym razem inne kolory. W zależności od oświetlenia, pory dnia, a nawet pory roku, kąta padania promieni słoneczych, składu powietrza i wielu innych czynników, ściany kanionu zmieniają sie z minuty na minutę. Raz są ciemne, od głębokich fioletów i brązów po ciemny pomarańcz, kiedy indziej jasne, z przewagą złota i żółci, z czerwonymi refleksami, jakby cała ściana była podświetlona od tyłu. O pewnych porach dnia, w wąskie i kręte korytarze wpadają z góry, przez szczeliny w ziemi, smugi białego światła zamieniając kanion w fantastyczną i prawie nierealną scenę, na której grana jest zawsze inna sztuka, tworzona, reżyserowana i odgrywana przez samą Naturę. Za każdym razem inaczej (Zobacz mapę).


Lower Antelope Canyon Zdjęcie: Moyan Brenn


Leżący kilka mil na południe od Page na terenie rezerwatu Indian Navajo, Antelope Canyon - najczęściej odwiedzany przez turystów i najczęściej fotografowany kanion tego typu w USA - to tzw. "slot canyon" - seria wąskich i głębokich korytarzy i komnat wyrzeźbionych w miękkim piaskowcu przez wodę okresowych strumieni, pojawiających się po gwałtownych nawałnicach i ulewach gdzieś w wyższych partiach Colorado Plateau. Woda spływa bardzo gwałtownie i szybko niosąc piasek i odłamki skał, które rzeźbią dno i ściany kanionu. Po wielu milionach lat cierpliwego drążenia, pęknięcia w skale stały się dzisiejszym kanionem. Bardzo podobny proces, trwający jednak bez porównania dłużej i na o wiele większą skalę, stworzył największy cud Arizony - pobliski Grand Canyon. Kaniony tego rodzaju powstają najczęściej w piaskowcu lub w skałach wapiennych, które są stosunkowo miękkie, chociaż zdarzają się nawet w skałach granitowych. "Slot canyons" są okresowo zalewane do dziś i ich zwiedzanie wiąże się z pewnymn ryzykiem. 30 października 2006 roku obie sekcje kanionu Antylop zaostały zalanie przez błyskawicznie spływającą wodę, która pozostawała w kanionie przez 36 godzin zmuszając władze rezerwatu do zmknięcia Antelope Canyon na okres pięciu miesięcy. Kaniony tego rodzaju są przeważnie bardzo głebokie, ale wąskie u góry. Znane są kaniony o szerokości zaledwie jednego metra, ale o głebokości ponad 30. Przeważnie rozszerzają się one stopniowo i na dnie tworzą szerokie "komnaty" i "sale". W Północnej Arizonie i w Utah istnieje wieleset kanionów tego typu, ale podobno żaden z nich nie dorównuje pięknem kanionowi Antylop. Okolica Antelope Canyon to skamieniałe wydmy piaskowe, leżące kiedyś nia dnie pra-oceanu pokrywającego całą środkową część kontynentu północno-amerykańskiego.

Antelope Canyon to aktualnie dwie osobne sekcje: Upper (górny) Antelope Canyon - albo Crack ("Pęknięcie"), i leżący kilka kilometrów dalej Lower (dolny) Antelope Canyon - The Corkscrew ("Korkociąg"). Jeszcze jedna, trzecia sekcja kanionu jest już dziś niedostepna, została bowiem zalana wodami sztucznego jeziora Powell'a. Górna część jest odwiedzana o wiele częściej, ponieważ wejście do kanionu znajduje się na poziomiem gruntu i nie wymaga wspinania sie po stromych skałach ani opuszczanai się w dół. Górna część ma na calej długości równe i gładkie, wysypane piaskiem dno, a ściany wznoszą się na wysokość ponad 120 stóp. Jest też lepiej oświetlona - "pęknięcie" na górze jest szersze i snopy światła wpadają tam o wiele częściej niż w części dolnej. Najwięcej światła tworzącego najbardziej zaskakujące i najpiękniejsze kompozycje kolorów, na które czekają całe zastępy fotografów, jest w miesiącach letnich, ponieważ ten odcinek jest głebszy i słońce musi się znajdować wysoko na niebie. Sezon na najlepsze smugi i snopy światła trwa od 15 marca do 7 października. W miesiącach zimowych ściany kanionu wydają się być bardziej fioletowe, z większą ilością brązów i ciemnych czerwieni. Podobną kolorystykę można zaobserwować latem po południu.

Część południowa jest płytsza, ale kanion jest dłuższy i węższy, a wejście do niego znajduje się wysoko na powierzchni. Do wnętrza prowadzi stroma i wąska szczelina, a wyjście wymaga pokonania kiulkudziesięciu schodów. Lower Canyon jest więc odwiedzany dużo żadziej, ale oferuje inne warunki do fotografowania, dlatego jest zawsze pełen amatorskich i zawodowych fotografów, zwłaszcza rano i po południu, kiedy w kanionie jest najwięcej światła.

Kanion można zwiedzać wyłącznie z przewodnikiem licencjonowanym przez Navajo Tribal Park Authority, która wydaje specjalne licencje dla przewodników po parkach znajdujących się w obrębie rezerwatu. Wiekszość przewodników to Navajos. Zwiedzający mogą pozostawać w każdej sekcji nie dłużej niż dwie godziny. Kilka firm w Page oferuje wycieczki do Antelope Canyon, można też przyjechać samemu do wjazdu na teren parku z drogi numer 98, tuż przy elektrowni Navajo Generating Station i kupić bilet wstępu na miejscu. Wycieczka z Page jest jednak o wiele wygodniejsza (2,5 godziny z dojazdem) - chociaż droższa - ponieważ ma wyznaczoną godzinę. Osoby indywidualne muszą czekać przy bramie wjazdowej aż zbierze się odpowiednia ilość turystów. Wstęp do parku wynosi $6.00 od osoby (dzieci ponieżej 7 lat bezpłatnie).

Zwiedzając Antelope Canyon pamiętajmy, że jest on - podobnie jak wiele innych naturalnych formacji na dawnych ziemiach indiańskich - związany z wierzeniami religijnymi Navajos. U wielu z nich, zwłaszcza tych "starej daty", wejście do kanionu wywołuje uczucia podobne do tych, jakie ma wierzący katolik wchodzący do gotyckiej katedry: obcowania z odwieczną potęgą, o wiele większą od nas, przygniatającą i wspaniałą, boską. Turysta powinien się zachowywać w kanionie tak, jakby był w katedrze.


(928) 698-2808 http://navajonationparks.org/htm/antelopecanyon.htm


R  E  K  L  A  M  A

Web Analytics